wycieczka piesza
Żegiestów-Zdrój · Bacówka nad wierchomlą
Niebieski szlak z Żegiestowa-Zdroju do Bacówki PTTK nad Wierchomlą to propozycja dla osób lubiących dłuższe, ale niezbyt trudne podejścia w spokojnej części Beskidu Sądeckiego. Trasa prowadzi z uzdrowiska w dolinie Popradu na widokowe grzbiety w rejonie Pustej Wielkiej, kończąc się przy klimatycznej bacówce na skraju polany.
Wędrówkę rozpoczynamy w Żegiestowie-Zdroju. Po krótkim spacerze w kierunku Pijalni Zdrojowej „Anna” warto zrobić pierwszy przystanek – uzupełnić bidony wodą mineralną ze źródła i chwilę odpocząć przed dalszą drogą. Niebieski szlak PTTK za budynkiem pijalni gwałtownie skręca w lewo i niemal od razu wprowadza w las. Tu zaczyna się stopniowe, ale konsekwentne podejście zboczami górującymi nad częścią uzdrowiskową miejscowości.
Dalszy odcinek prowadzi przez zalesione partie w rejonie Stawisk i Trzech Kopców. Teren miejscami się wypłaszcza, co pozwala złapać oddech, a wraz z przerzedzaniem się lasu pojawiają się pierwsze polany i widoki w stronę doliny Popradu oraz sąsiednich grzbietów. W rejonie Hali Milickiej szlak staje się wyraźnie bardziej otwarty i widokowy. Prowadzi przez łąki, na których w sezonie letnim prowadzony jest wypas owiec. Warto zachować spokój i ostrożność w pobliżu psów pasterskich — są one zazwyczaj łagodne, ale należy dać im przestrzeń do pilnowania stada.
Po przejściu hali, przy dobrej przejrzystości powietrza, po lewej stronie otwiera się rozległa panorama obejmująca także Tatry. Szlak biegnie wzdłuż polnej drogi i choć w tym miejscu oznakowanie jest rzadsze, orientacja nie sprawia trudności — główna droga prowadzi dokładnie zgodnie z przebiegiem trasy. W okolicach przysiółka Palenica, przy skraju lasu, dobrze oznakowany szlak skręca najpierw lekko w lewo, a następnie w prawo, w rejonie leśnego szlabanu. Od tego momentu trasa stopniowo nabiera bardziej górskiego charakteru.
Leśne podejście wyprowadza na grzbiet, skąd długie, lecz wygodne podejście prowadzi w rejon Pustej Wielkiej. Niebieski szlak nie prowadzi bezpośrednio na szczyt, lecz trawersuje masyw jego wschodnimi stokami, oferując spokojny marsz bez stromych fragmentów.
Za Pustą Wielką szlak zaczyna łagodnie tracić wysokość i prowadzi przez rozległe polany Wyżnich Młak. To jeden z najbardziej atrakcyjnych widokowo fragmentów całej trasy i dobre miejsce na krótki postój. Dalej ścieżka kieruje się w stronę Bacówki PTTK nad Wierchomlą, położonej na skraju malowniczej polany. Schronisko stanowi naturalny koniec etapu i wygodne miejsce odpoczynku po długiej, lecz satysfakcjonującej wędrówce.
Długość trasy w jedną stronę wynosi około 11,5–12 kilometrów, a orientacyjny czas przejścia to około 4 godziny dla przeciętnego turysty, bez dłuższych przerw. Suma podejść jest wyraźnie odczuwalna, ale rozłożona równomiernie na całej długości trasy. Najwyższe punkty w rejonie Pustej Wielkiej sięgają nieco ponad 1000 m n.p.m., oferując charakter pełnoprawnej górskiej wycieczki bez trudności technicznych.
Trasa jest odpowiednia dla turystów mających za sobą pierwsze górskie wycieczki, którzy szukają dłuższego, lecz technicznie łatwego szlaku. Sprawdzi się u osób o przeciętnej kondycji, rodzin z nastolatkami oraz wszystkich chcących połączyć klimat uzdrowiska z wizytą w kameralnym schronisku. Ze względu na długość najlepiej planować ją jako całodniową wędrówkę.
To jedno z najpiękniejszych i najbardziej spokojnych miejsc w Paśmie Jaworzyny Krynickiej. Brak zabudowy pozwala w pełni cieszyć się otwartym krajobrazem łąk i lasów oraz szerokimi panoramami na Pasmo Radziejowej i Tatry. Niewielki ruch turystyczny sprzyja niespiesznym spacerom i dłuższemu odpoczynkowi w terenie.
Z polan w rejonie schroniska rozciągają się rozległe widoki na Kotylniczy Wierch, Eliaszówkę, Wielki Rogacz oraz Radziejową, najwyższy szczyt Beskidu Sądeckiego. Niebieski szlak PTTK prowadzi tu przez Długie Młaki i Wyżnie Młaki, mijając kapliczkę pod Jaworzynką poświęconą św. Wendelinowi.
Otwarte polany są pozostałością po dawnej gospodarce łemkowskiej. Dzięki późniejszemu użytkowaniu rolniczemu przez mieszkańców okolicznych wsi nie zarosły lasem i do dziś tworzą jeden z najbardziej malowniczych fragmentów grzbietu Runek – Pusta Wielka, uznawanego za najładniejszy boczny grzbiet Pasma Jaworzyny.
Choć szlak nie ma trudnych ani eksponowanych fragmentów, jego długość i przewyższenie mogą być odczuwalne, zwłaszcza przy powrocie tą samą drogą. W wyższych partiach pogoda bywa zmienna, a w lesie po opadach można trafić na błoto i śliskie odcinki. Warto zaplanować trasę z zapasem czasu, zabrać wodę, jedzenie i odpowiednią odzież, a przebieg wycieczki sprawdzić wcześniej na mapie lub w pliku GPX.
© Cechini – Uzdrowisko Żegiestów-Zdrój 2025