Żegiestów

Ścieżka przyrodnicza „Łopata Polska”

ścieżka przyrodnicza Łopata Polska

Walory przyrodnicze doliny Popradu

Jednym z najlepszych naturalnych środków ułatwiających edukację są przyrodnicze ścieżki dydaktyczne.  W 1996r. na Łopacie Polskiej Stowarzyszenie Greenworks  urządziło  przyrodniczą ścieżkę edukacyjną pn. Łopata Polska. Ścieżka przyrodnicza jest usytuowana  w  Beskidzie Sądeckim, na terenie Popradzkiego  Parku Krajobrazowego  na obszarze  chronionym Natura 2000.
Ścieżka przyrodnicza została wytyczona w celach edukacyjnych i poznawczych półwyspu Łopata Polska, jako środowiska przyrodniczego oraz związanej z nim fauny i flory. Ścieżka jest specyficzną formą edukacji na temat ochrony przyrody. W chwili obecnej uważny turysta dostrzeże zachowane do dzisiaj pozostałości po pierwotnej formie ścieżki, zawieszone na drzewach  zawieszki wskazujące kierunek  trasy oraz zielone budki lęgowe dla ptaków.

Stowarzyszenie Greenworks  wykształciło w ciągu minionych lat doświadczoną kadrę kilkudziesięciu trenerów, nauczycieli biologii, którzy prowadzą profesjonalne, niekonwencjonalne zajęcia przyrodnicze dla dzieci i młodzieży na terenie Beskidu Sądeckiego.

Ścieżka przyrodnicza Łopata Polska

W latach 2010-2011 ścieżka została odnowiona przez Towarzystwo Przyjaciół Żegiestowa, dzięki wsparciu finansowemu Funduszu Kropli Beskidu. W ramach rewitalizacji wymieniono uszkodzone przez czas, tablice informacyjne oraz zmodyfikowano przebieg ścieżki. Obecnie ścieżka przyrodnicza nazywana jest ścieżką ornitologiczną z racji umieszczonych na niej tablic poglądowych z opisem występujących gatunków ptaków w środowisku przyrodniczym doliny Popradu, które przedstawiamy poniżej.

Wyjątkowy spacer przełomem Popradu

Długość trasy wynosi ok. 2 km, co pozwala na odbycie godzinnej, spokojnej wędrówki. Szlak w większości biegnie łatwymi, wygodnymi, leśnymi drogami i jest przejezdny także dla rowerzystów, pierwszy odcinek wiedzie drogą asfaltową. Ścieżka rozpoczyna się przy sanatorium „Wiktor” Cechini.  Dojść do niej można od przystanku autobusowego Wiktor  przy drodze wojewódzkiej nr 971. Na początku trasy, na wysokości sanatorium, ustawiono tablicę poglądową z mapą Łopaty Polskiej  oraz przebiegiem trasy ścieżki przyrodniczej. Przyjemny spacer na łonie natury ma swój finał przy opuszczonym domu wczasowym Wanda. Ścieżka doskonale nadaje się dla ceniących ruch na świeżym powietrzu, chętnie wykorzystywana bowiem jako trasa biegowa przez gości mieszkających w sanatorium   okolicznych domach wypoczynkowych.

Ścieżka przyrodnicza Łopata Polska

Ścieżka przyrodnicza – stan techniczny:

W początkowym odcinku ścieżka przyrodnicza biegnie asfaltową drogą gminną do pierwszego skrzyżowania dróg. Gdzie (ok. 100 m za  tablicą informacyjna nr 2)  odbija w prawo i biegnie dalej drogą szutrową do plaży na Łopacie Polskiej, mijając  po drodze tablice nr 3 i 4 .  Dalej ścieżka  skręca w lewo i wiedzie drogą leśną  wzdłuż granicy państwowej, mijając widoczną na sąsiednim brzegu sztolnię Elektrowni Wodnej Sulin (SK).  Obok Ośrodka Wypoczynkowego Zosia ścieżka skręca ostro do góry w lewo i prowadzi do mijanej wcześniej drogi szutrowej. Obok opuszczonego domu Wanda umieszczono końcową tablicę informacyjną ścieżki. Szlak jest dość dobrze oznakowany, na właściwym odcinku ścieżka biegnie wzdłuż rzeki Poprad, która jest wyznacznikiem przejścia na  słabiej oznakowanych odcinkach trasy.

Ścieżka przyrodnicza Łopata Polska

Bogactwo ornitologiczne

Rzeka Poprad jest naturalnym korytarzem ekologicznym i szlakiem migracyjnym ptaków. W okolicy stwierdzono występowanie ok. 165 gatunków ptaków, z których najcenniejsze to: bocian czarny, dzięcioły: trójpalczasty, białogrzbiety, zielonosiwy i czarny, muchołówka mała, puszczyk uralski, puchacz, orzeł przedni, orlik krzykliwy oraz duże kuraki leśne: jarząbek i głuszec.

Ścieżka przyrodnicza – Tablica nr 1

Ścieżka przyrodnicza

 Oknówka – Delichon urbicum

Jaskółka oknówka przylatuje do Polski od kwietnia do maja, a odlatuje od końca sierpnia do połowy października. Posiada ogólny wygląd dość krępy, rozpiętość skrzydeł 30 cm. Oknówka lata wysoko, zwinnie i szybko. Ptak ten występuje w Europie, Azji oraz Afryce, gdzie zimuje. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.

 

Ścieżka przyrodnicza

Jerzyk – Apus apus

Jerzyk jest często mylony z jaskółkami. Wytrwały i bardzo szybki lotnik. Bywa tu od marca do października. Na zimę odlatuje do Afryki i Madagaskaru.  Większą część życia jerzyk spędza w locie. W powietrzu zbiera pożywienie i materiał na gniazdo, pije krople deszczu, kopuluje i śpi, szybując z wiatrem na dużej wysokości (do 2,5 km). Może pozostawać w locie bez przerwy przez 2 do 3 lat.Bardzo powszechny w Polsce, objęty ochroną gatunkową ścisłą.

 

Ścieżka przyrodnicza

Kopciuszek – Phoenicurus ochruros

Samiec jest czarnoszary, a samica brązowa. Jest ruchliwy i szybko przelatuje na krótkie odległości. Zatrzymuje się w danym miejscu na krótką chwilę i odlatuje dalej. Często potrząsa ogonem. Potrafi dobrze latać. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową   Zasiedla Eurazję i północno-zachodnią Afrykę. To ptak wędrowny. W dolinie Popradu bywa od marca do października.

 

Ścieżka przyrodnicza – Tablica nr 2

Ścieżka przyrodnicza

Sikora Bogatka – Parus major

Gatunek niewielkiego, częściowo wędrownego ptaka z rodziny sikor . Wielkości wróbla. Bogate ubarwienie. Żółty spód z czarnym krawatem, zielony wierzch z czarną głową i biały policzek. Chętnie gnieździ się w budkach. Śpiew tego ptaka słyszy się najczęściej wiosną, ale także w czasie słonecznych jesiennych i zimowych dni. Śpiew samca zwraca na siebie uwagę prostotą, dużym repertuarem głosów i donośnym brzmieniem.

 

Ścieżka przyrodnicza

Sikora uboga – Poecile palustris

Mniejsza od wróbla. Uboga w barwy. Wierzch szary, spód białawy. Jej głos “pistja” brzmi jak kichnięcie. Gniazdo w dziupli lub innej szczelinie.
Bywa tu cały rok. To bardzo ruchliwy ptak przy szukaniu pokarmu, choć mniej towarzyski niż pozostałe sikory.  Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową

 

Ścieżka przyrodnicza

Sikora Modraszka – Cyanistes caeruleus

Bardzo ruchliwa i zwinna. Czasem zawisa na gałęzi głową w dół.
Większość populacji zimuje, ale część osobników odlatuje do południowej Francji (na ich miejsce przybywają ptaki z Półwyspu Skandynawskiego). Przeloty w marcu-kwietniu i wrześniu-październiku.. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.

 

Ścieżka przyrodnicza – Tablica nr 3

Ścieżka przyrodnicza

Sroka – Pica pica

Ptak o smukłej sylwetce i długim ogonie z charakterystycznym czarno-białym upierzeniem. W Polsce szeroko rozpowszechniony, jeden z najlepiej znanych ptaków. Preferuje tereny rolne i zurbanizowane z zadrzewieniami. Wije z gałęzi kuliste gniazda z dwoma otworami. Sroka to ptak bardzo ruchliwy i hałaśliwy, chociaż zarazem ostrożny i zachowujący czujność. W Polsce objęta ochroną gatunkową częściową.

 

Ścieżka przyrodnicza

Sójka – Garrulus glandarius

Najbarwniejszy spośród ptaków krukowatych Europy. Dobrze rozpoznawalny, ypowy ptak leśno-parkowy. Występuje licznie w lasach liściastych i mieszanych. Potrafi naśladować głosy, z którymi zetknęła się podczas koczowania – innych ptaków, a także ssaków np. miauczenie kota czy piszczenie kół od wozu. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.

 

Ścieżka przyrodnicza

Wrona siwa – Corvux corone cornix

Szary korpus. Głowa, ogon i skrzydła czarne. Wydaje przeciągłe “kraa”. Zjada, jak inne ptaki krukowe, drobne zwierzęta, owoce, jaja i różne odpadki.
Bywa tu cały rok. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ochroną gatunkową częściową. Ze względu na pospolitość wron nie prowadzi się czynnych zabiegów ochronnych.

 

 

Ścieżka przyrodnicza – Tablica nr 4

Ścieżka przyrodnicza

Zięba zwyczajna – Fringilla coelebs

W Polsce gatunek lęgowy, jednakże coraz więcej osobników zimuje. Odlot na zimę ma miejsce we wrześniu lub październiku, a przylot od marca do kwietnia. W dolinie Popradu mogą pojawić się już w lutym. W wielu krajach zięby są ptakami domowymi. Samiec z niebiesko czarną czapeczką i cynamonoworudym spodem. W locie wyraźne dwa białe pasy na skrzydłach i po bokach ogona. Ze względu na dużą liczebność nie stosuje się wobec zięb zabiegów ochronnych.

 

Ścieżka przyrodnicza

Dzwoniec – Carduelis chloris

Gatunek małego ptaka zamieszkujący Europę, północną Afrykę i południowo-zachodnią Azję. Żółte brzegi skrzydeł i ogona. Wyloty rozpoczynają się późną jesienią, przyloty zaczynają się wczesną wiosną. Samiec zielony, samica szara. Gniazdo na drzewie lub krzewie, chętnie w parkach i ogrodach. W Polsce średnio liczny lub liczny ptak lęgowy, rozpowszechniony w całym kraju, gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.

 

Ścieżka przyrodnicza

Pliszka siwa – Motacilla alba

Pospolity i powszechnie znany ptak o kontrastowym czarno-biało-szarym upierzeniu i o wysmukłej budowie. Wierzch szary, spód biały. Często siada na dachach i spaceruje po ziemi. Ścieżka przyrodnicza jest doskonałym miejscem do obserwacji tego gatunku szczególnie nad rzeką. Bardzo charakterystyczne zachowanie, nieustannie przy spacerowaniu lub staniu kiwając ogonem w dół i w górę.Przeloty od marca i kwietnia oraz od sierpnia do września. w naszym kraju gatunek ten jest objęty ochroną gatunkową.

 

Ścieżka przyrodnicza – Tablica nr 5

Ścieżka przyrodnicza

Gil zwyczajny – Pyrrhula pyrrhula

Większy niż wróbel. Przód i spód ciała samca czerwony, samicy szarobrązowy. Czarny ogon kontrastuje w locie z białą plamą u nasady ogona.
Bywa tu cały rok. Zamieszkuje północną Europę i Azję aż po Kamczatkę i Japonię. Poza tym spotkać go można w północnej Turcji i Iranie. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.

 

Ścieżka przyrodnicza

Pliszka górska – Montacilla cinerea

W Polsce średnio liczny ptak lęgowy gór, terenów podgórskich i wyżyn. Smukła sylwetka, bardzo długi ogon czarny z białymi brzegami. Żeruje na brzegu i głazach wystających z rzeki. Osobniki europejskie zimują nad Morzem Śródziemnym i w północnej Afryce. Bywa od marca do września. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.


 

Ścieżka przyrodnicza

Pluszcz zwyczajny – Cinclus cinclus

W Polsce pluszcz zwyczajny to nieliczny ptak lęgowy w górach, głównie Karpatach i Sudetach. Całkowitą liczebność ocenia się na ok. 900 par. Ciało krępe, ogon krótki. Ciemny ptak z białym przodem. Przebywa na kamieniach. Łowi owady chodząc pod wodą po dnie rzeki.
Bywa tu cały rok. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.


 

 

Ścieżka przyrodnicza – Tablica nr 6

Ścieżka przyrodnicza

Zimorodek zwyczajny – Alcedo atthis

Ptak szeroko rozprzestrzeniony w Europie, Rudy spód i niebieski wierzch. Siedliska wybierane przez zimorodki mają najwyższą jakość wody, więc obecność tego ptaka nad Popradem potwierdza normę jakości wody. Bywa tu cały rok, ale zimą rzadko. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową oraz wymaga ochrony czynnej.

 

Ścieżka przyrodnicza

Kaczka Krzyżówka – Anas platyrhynchos

Duża kaczka. Na skrzydle niebieski pas, dobrze widoczny w locie. Głowa samca ma niebieski lub zielony połysk. Samica brązowa, wzorzyście plamkowana.
Bywa tu cały rok. Nie jest zagrożona. Gatunek łowny w okresie od 15 sierpnia do 21 grudnia. Od krzyżówki pochodzą kaczki domowe.

 

Ścieżka przyrodnicza

Mewa białogłowa – Larus cachinnans

Duża, biała z popielatym wierzchem. Młode brązowo plamkowane. Zamieszkuje zarówno różnorodne wybrzeża morskie jak i śródlądowe jeziora i brzegi rzek.Lata nad wodą, pływa lub odpoczywa na głazach wystających z nurtu rzeki. Bywa tu cały rok. Gatunek w Polsce częściowo chroniony.

 

 

pliki MP 3

Nagrania odgłosów ptaków zostały umieszczone w serwisie dzięki uprzejmości portalu www.xeno-canto.org.

Dla turystów

Oprócz walorów typowo uzdrowiskowych, takich jak dobroczynny klimat i obfite źródła wód mineralnych, Żegiestów samym swoim położeniem oferuje rozliczne atrakcje. Prowadzą z niego trzy znakowane szlaki turystyczne na Pustą Wielką, skąd można udać się na wędrówkę pasmem Jaworzyny Krynickiej. W samej miejscowości i jej okolicach nie brak ścieżek o rozmaitym stopniu trudności, zaskakujących spacerowiczów nieoczekiwanie wyłaniającymi się panoramami Beskidu Sądeckiego, a nawet Tatr. Do dyspozycji amatorów kąpieli zaś pozostaje czysty Poprad z piaszczystą plażą na Łopacie.
 
Żegiestów

Józef Dietl 1804-1878

Kto raz był w Żegiestowie,
ten tęskni nieustannie za jago ożywczym powietrzem,
za jego czarującym krajobrazem,
za jego zdumiewającymi widokami,
za jego szumiącymi zdrojami,
za jego cichym ustroniem,
w którym się spokój duszy hartuje do zwycięskiej walki z wszelkimi moralnymi i fizycznymi cierpieniami...

Józef Dietl, "Uwagi nad zdrojowiskami krajowymi ze względu
na ich skuteczność, zastosowanie i urządzenie", 1858

Czy wiesz, że…

W Żegiestowie rozpoczynają się cztery piesze szlaki turystyczne: żółty, czarny i niebieski oraz czerwony do Zamku w Starej Lubowni (SK)

Noclegi w Żegiestowie

Szukając miejsca noclegowego na terenie gminy Muszyna, warto zapoznać się z naszą ofertą. Turyści coraz chętniej zaglądają do nas i coraz częściej powracają do Żegiestowa, by spędzić kolejne udane wakacje. Żegiestów oferuje turystom bogatą bazę noclegową.
Copyright © 2017 Żegiestów - oficjalna strona uzdrowiska Żegiestów. Wszelkie prawa zastrzeżone.